1830

5 χρόνια πριν Ο Οδυσσέας  φορούσε την στολή του  ελληνικού στρατού. Βάδιζε  μέσα στην κοιλάδα. Στις παρυφές ενός χωραφιού είδε  μια μάνα να κρατάει το μικρό παιδί της  στην αγκαλιά καθισμένη με την πλάτη σε έναν μπόγο από στάχια -Μαμά , πεινάω μαμά, της  είπε το παιδί -Δεν έχω να  σου δώσω κάτι γιέ μου, απολογήθηκε με πόνο ψυχής η μάνα, κάνε  υπομονή μέχρι να φτάσει ο ήλιος στην κορυφή και να μας φέρουν οι επιστάτες του αφέντη  φαγητό -Και χτες που μας φέρανε λίγο ήτανε -Σήμερα σου υπόσχομαι θα  σου δώσω το δικό μου -Και συ τι θα φας μανούλα; -Εγώ δεν πεινάω  σήμερα Ο Οδυσσέας κοντοστάθηκε. Κοίταξε την  μάνα  -Τι να κάνω άρχοντα μου; τον ρώτησε -Μην σε ξεγελά η  στολή  κυρά, ένας απλός στρατιώτης είμαι. Η  γυναίκα κούνησε το κεφάλι -Ο πατέρας  του; ρώτησε για τον μικρό και με το βλέμμα του έδειξε  τα χωράφια, είναι στο μάζεμα; -Ο πατέρας του δεν άντεξε, έφυγε για καλύτερα στα  βουνά -Ληστής; -...